ಚೌಪದಿ - 180

ಬರೆದಿರುವೆ ಚೌಪದಿಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾನಿಂದು। 

ಮರೆಯದೆಯೆ ನೆನೆದಿಹೆನು ಗುರುಗಳಾ ಕೃಪೆಯ॥ 

ಬರೆಯುತಿರೆ ಸುಖವಿಹುದು ಮನದಲ್ಲಿ ದಿನದಿನವು। 

ಮರೆಯದೇ ಬರೆಯುವೆನು - ಅನಿಕೇತನ॥ 180 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 168

ಕೂಸನ್ನು ಗಾಳಿಯಲಿ ಮೇಲೆತ್ತಿಯಾಡಿಸಲು। 

ಮಾಸದೋ ನಗುವದುವು ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಾನು॥ 

ಘಾಸಿಯನುಗೊಳಿಸುತ್ತ ಮಗುವನ್ನು ಬೆದರಿಸದೆ। 

ಮೋಸವನು ಮಾಡದಿರೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 168 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 167

ಪಿಸುಮಾತುಗಳನಾಡಿ ಮನದೊಳಗೆ ಮನೆಮಾಡಿ। 

ಬಿಸಿಯಿಸಿರು ಬೆರೆಯುತಿರಲುಕ್ಕುವುದು ಮೋಹ॥ 

ಟಿಸಿಲೊಡೆದ ಮನಸುಗಳು ಬೆರೆಯುತಿರಲೊಂದಾಗಿ। 

ಉಸಿರಾಟದಲ್ಲೊಲವೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 167 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 164

ಕಾಣದಿಹ ಕೈಗಳನು ದೂಷಿಸುತ ಕೊರಗದಿರು। 

ಕಾಣಿಸುವ ದೈವಗಳ ನೆನೆಯುತ್ತ ಬದುಕು॥ 

ಜಾಣನಾಗಿರು ನೀನು ಸರಿತಪ್ಪುಗಳನರಿತು। 

ಕೋಣೆಯಲಿ ಕೂರದೆಯೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 164 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 163

ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆಯುತಿರೆ ಜನರೆಲ್ಲ। 

ಸೋಲನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಬಲು ಸುಲಭವಂತೆ॥ 

ವಾಲುತಿರೆ ತಕ್ಕಡಿಯು ಭಾರವನು ತೂಗುತಲಿ। 

ಪಾಲುಗಳು ಸಮಭಾಗಿ - ಅನಿಕೇತನ॥ 163 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 159

ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಮಳೆ ಬೆಳೆಯಾಗುತಿರೆ ಜಗದಿ।

ಪೋಲು ಮಾಡದೆ ಕಾಲ ದುಡಿಯುವರು ಜನರು॥

ಮೇಲು ಕೀಳೆನ್ನುವಾ ಬೇಧವನು ತೋರಿಸದ। ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾ ಮಣಿವೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 159 ॥

ಚೌಪದಿ - 158

ವಾಲದಿರು ನೀನೆಂದು ಯಾರದೇ ಮಾತಿಗೂ। 

ಕಾಲವೇ ಹೇಳುವುದು ಧರ್ಮವನು ನಮಗೆ॥ 

ಸೋಲು ಗೆಲುವುಗಳನ್ನು ಸಮನಾಗಿ ಕಾಣುವಾ। 

ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಮಿಸುವೆನು - ಅನಿಕೇತನ॥ 158 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 150

ನೋಡು ನೀ ಭಕ್ತಿಯಲಿ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮಿಟುಕಿಸದೆ। 

ಹೂಡು ನೀ ಬಾಣವನು ಬದಲಿಸದೆ ಗುರಿಯ॥ 

ಕೇಡು ನೀ ಬಯಸದಿರು ಯಾರಿನೂ ಮೂದಲಿಸಿ। 

ಮಾಡು ನೀ ಕ್ರಾಂತಿಯನು - ಅನಿಕೇತನ॥ 150 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 147

ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮಾತನ್ನು ತಿರುಚುತ್ತ। 

ಸಾಕಾಗಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಸರೆರೆಚುವವರು॥ 

ಯಾಕಾದರೂ ಕೆಲರು ಹೀಗೆಂದು ಯೋಚಿಸಲು। 

ಸಾಕಾಗಿಹುದು ಮಾತು - ಅನಿಕೇತನ॥ 147॥ 

ಚೌಪದಿ - 146

ಅರಚಾಡಿ ಗಂಟಲಿಗೆ ನೋವನ್ನು ಕೊಡದಿರೋ। 

ನರಳಾಡಿ ಕೂರುವುದು ನೋವಿನಲಿ ತಾನು॥ 

ಹೊರಗಟ್ಟು ಕೋಪವನು ಸಹನೆಯಾ ತೋರುತ್ತ। 

ವಿರಮಿಸೋ ಮೌನದಲಿ - ಅನಿಕೇತನ॥ 146 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 144

ಪರಬೊಮ್ಮ ಜಗವನ್ನು ಹರಸುತಿರಲನುದಿನವು। 

ನರಜಂತುಗಳು ತಾವು ಬಾಳುವರು ಸುಖದಿ॥ 

ಪರಬೊಮ್ಮನನು ನೆನೆದು ಭಕ್ತಿಯಲಿ ಬೇಡಿದರೆ। 

ಚಿರಕಾಲ ಸುಖವಿಹುದೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 144 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 143

ಇಲ್ಲಿರುವುದೇ ಸಗ್ಗವೆಂದರಿತು ಬದುಕಿಬಿಡು। 

ಅಲ್ಲಿರುವುದೇ ನರಕವೆಂದು ಮರೆತುಬಿಡು॥ 

ಇಲ್ಲಿದ್ದು ಗೆಲ್ಲುತ್ತ ನೀನೆಂದು ಮರೆಯದಿರು। 

ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಚ್ಛೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 143 ॥

ಚೌಪದಿ - 142

ಬೆಲ್ಲ ಬೇವಿನ ಹಾಗೆ ಬದುಕನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು। 

ಚೆಲ್ಲು ನೀ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಕಹಿಯನ್ನು ನುಂಗಿ॥ 

ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ನೆಪವ ಮಾಡುತ್ತ ಹೇಳದಿರು। 

ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಚ್ಛೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 142 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 141

ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆಯುಲಿದು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ದುಡಿವು-। ದೆಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ದೊರಕುವುದು ಸಗ್ಗ॥ ಎಲ್ಲೆಯೋ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೆಲ್ಲಿಯೋ ಸಾಯುತಿರ-। ಲೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಚ್ಛೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 141 ॥

ಚೌಪದಿ - 140

ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನಿಂದಲೆನ್ನುತ್ತ ಬೀಗಿದರೆ। 

ಸಲ್ಲುವಾ ಸಗ್ಗವೂ ಸಾಗುವುದು ದೂರ॥ 

ಕಲ್ಲೊಂದು ಕರಗಲೂ ಕಾರಣವ ಹುಡುಕಿರಲು। 

ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಚ್ಛೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 140 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 139

ಒಲ್ಲದೆಯೆ ಮಾಡದಿರು ಕಾಯಕವನೆಂದೆಂದು। 

ಬಲ್ಲವರು ಹೇಳಿಹರು ನಮ್ಮೊಳಿತಿಗಾಗಿ॥ 

ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯು ತಾನು ತೂಗತಿರಲನುದಿನವು। 

ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಚ್ಛೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 139 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 138

ಭಯವನ್ನು ಪಡದೆಯೇ ಸಾಗುತಿರೆ ಮುಂದೆ ನಿರ್-।

ಭಯವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು ನಮ್ಮಯಾ ಬದುಕು॥ 

ಜಯಪರಾಜಯಗಳಿಗೆ ಹೆದರದೇ ನಿಂತು ನಿರ್-। 

ಭಯನಾಗಿ ಹೋರಾಡು - ಅನಿಕೇತನ॥ 138 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 137

ಹೊಸ ವಿಷಯವೇನಿಲ್ಲವಾದರೂ ಬರೆಯುತಿರು। 

ಕಸಿಯಾಗುವುದು ಮನವು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕೆ॥ 

ಪಸರಿಸುತಲರಿವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತಿರೆ। 

ಹೊಸತನ್ನು ಬರೆಯುವೆಯೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 137 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 136

ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡುತಿರೆ ಕಾಯಕವ ದಿನವು। 

ಗೆದ್ದು ಬರಬಹುದಂತೆ ವಿಘ್ನಗಳನಳಿಸಿ॥ 

ಬಿದ್ದೊಡನೆ ಬೊಬ್ಬಿಡುತ ನಾಟಕವನಾಡದೆಯೆ 

ತಿದ್ದಿಕೊಳೊ ನಿನ್ನನ್ನು - ಅನಿಕೇತನ॥ 136 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 135

ಬಾಳಲ್ಲಿ ತೊಡಕುಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಬಂದರೂ। 

ಗಾಳಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕದೆಯೆ ನಯವಾಗಿ ಸಾಗು॥ 

ಏಳುಬೀಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕನ್ನು ಗಮನಿಸುವ। 

ಧೂಳಕಣ ನೀನಾಗೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 135 ॥