ಚೌಪದಿ - 18

ಜೀವದಲಿ ಉಸಿರಿಹುದು ಮನದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಹುದು। 

ನೋವಿನಲಿ ಅಳುವಿಹುದು ನಗುವಿನಲಿ ನಲಿವು॥ 

ಬೇವಿನಲಿ ಕಹಿಯಿಹುದು ಮಾವಿನಲಿ ಸಿಹಿಯಿಹುದು। 

ಸಾವಿನಲಿ ದಿಟವಿಹುದು - ಅನಿಕೇತನ॥ 18 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 17

ಉದಯದಲಿ ತಿಳಿಯಾಗಿ ನೇಸರನು ಬಂದಿರಲು। 
ಪದರಗಳ ಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಹುದು ಹೂವು॥ 
ಕದಗಳನು ಸಡಗರದಿ ತೆರೆದಾಗ ದೊರಕುವುದು। 
ಹದವಿರುವ ಮುಂಜಾವು - ಅನಿಕೇತನ॥ 17A ॥ 

ಉದಯದಲಿ ಬಾಲರವಿ ಎಳೆಗದಿರ ಚೆಲ್ಲಿರಲು। 
ಪತರಗಳನೊಂದೊಂದೆ ಬಿಡಿಸಿಹುದು ಹೂವು॥ 
ಕದಗಳನು ಸಡಗರದಿ ತೆರೆದಾಗ ದೊರಕುವುದು। 
ಹದವಿರುವ ಮುಂಜಾವು - ಅನಿಕೇತನ॥ 17B ॥ 

ಚೌಪದಿ - 16

ಬದುಕ ಈ ಪಾಠವನು ತಿಳಿದುಕೊಳೊ ಓ ಮನುಜ।
ಕದವ ಹಾಕಿಬಿಡು ಬೇಕಿರದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ॥
ಬದುಕ ಈ ಹಾದಿಯನು ಹಿಡಿದರೇ ನಾವುಗಳು।
ಹದವಾಗುವುದು ಬದುಕು  - ಅನಿಕೇತನ॥ 16 ॥

ಚೌಪದಿ - 15

ಬೆಳಕಿನಾ ಸಾಲುಗಳು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇರಲು। 

ಕಳವಳವ ನೀಗಿಸಿದೆ ಗೆಲುವಿನಾ ಹಾದಿ॥ 

ತಳಮಳವು ದೂರಾಗೆ ಬಾಳಿನಾ ದಾರಿಯಲಿ। 
ಪಳಗಬೇಕಿದೆ ಮನವು - ಅನಿಕೇತನ॥ 15 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 14

ಮೊಗದಗಲ ನಗುವಿನಾ ಛಾಯೆಯೂ ಮೂಡಿರಲಿ। 

ಜಗವಿರುವ ಸೊಬಗಿನಲಿ ಜಯವು ನಿನಗಿರಲಿ॥ 

ನಗುತಿರುವ ಮನಸಿನಲಿ ನೋವೆಂದು ಬರದಿರಲಿ। 

ನಗುವಿನಲಿ ಸುಖವಿರಲಿ - ಅನಿಕೇತನ॥ 14 ॥