The Return

In 2019, I walked away from everyone—not in anger or rebellion, and not in search of peace, but because staying had begun to distort truth. I went to an Ashram without questions or expectations, only with the willingness to stop running. Silence did not give answers; it removed urgency. Tears came without memory or meaning, not as grief or relief, but as release. For the first time in a long while, the mind stopped negotiating exits. 

Silence, however, does not hold you hostage. It redirects you. The journey continued into the Himalayas, not to escape life, but to meet it without filters. There, everything surfaced—ego, pride, anger, impatience. Nothing was rejected. Nothing was purified away. Everything was acknowledged. And once nothing needed correction, nothing needed questioning.

What remained was not bliss, but steadiness. A quiet, grounded happiness that did not need explanation.

That was the turning point. I was not meant to disappear. I was meant to return whole.

Returning was not compromise. It was completion. I came back with the same fire, the same edge, the same pride—but now they were visible, measured, and under command. I did not come back softer. I came back exact.

Some journeys teach you how to leave. This one taught me why returning matters.

Now I am present—

available, yet unavailable.

— ARK

#Presence #InnerWork #Silence #Return #Clarity #ARKCode #SelfMastery 

ಚೌಪದಿ - 182

ಯೋಗದಾ ಪರಿಚಯವ ಮಾಡಿಹರು ಗುರುವರ್ಯ| 

ಯೋಗವೇ ಜೀವನದ ಸಾರವೆಂದಿಹರು||  

ಯೋಗವನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಸಂಯಮದಿ ನಡೆದಿಹರು| 

ಯೋಗ ಧನ್ವಂತರಿಯು - ಅನಿಕೇತನ|| 182 || 

ಚೌಪದಿ - 181

ನೋವು ನಲಿವುಗಳೆರಡು ಸಮನಾಗಿ ಸಂಚರಿಸೆ| 

ಹಾವಭಾವಗಳೆರಡು ಕೂಡುವುದು ಮನದಿ|| 

ನೋವು ನಲಿವುಗಳೆರಡು ಬಾಳಿನಲಿ ಎಂದೆಂದು| 

ಬೇವು ಮಾವುಗಳಂತೆ - ಅನಿಕೇತನ|| 181 || 

ಚೌಪದಿ - 180

ಬರೆದಿರುವೆ ಚೌಪದಿಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾನಿಂದು। 

ಮರೆಯದೆಯೆ ನೆನೆದಿಹೆನು ಗುರುಗಳಾ ಕೃಪೆಯ॥ 

ಬರೆಯುತಿರೆ ಸುಖವಿಹುದು ಮನದಲ್ಲಿ ದಿನದಿನವು। 

ಮರೆಯದೇ ಬರೆಯುವೆನು - ಅನಿಕೇತನ॥ 180 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 179

ಮತ್ತೆ ನಾ ಬಂದಿಹೆನು ಪದಗಳಾ ಜೋಡಿಸುತ। 

ಹೊತ್ತುತ್ತ ತಂದಿಹೆನು ಪದ್ಯಗಳ ಮೂಟೆ॥ 

ಬಿತ್ತಿರುವೆ ಮನದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಸಸಿಗಳನು। 

ಮೆತ್ತಗಿಹ ಮನದೊಳಗೆ -  ಅನಿಕೇತನ॥ 179 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 178

ಕಾಲನಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು ಬದುಕುವಾ ಜನರೆಲ್ಲ। 

ಬಾಲವನು ಹಿಡಿಯುತ್ತ ನಡೆದಿಹರು ಹಿಂದೆ॥ 

ಓಲೆಯನು ಮರೆಯುತ್ತ ಭಯವಿರದೆ ಸಾಗಿಹರು। 

ಮೂಲವನ ನೋಡದೆಯೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 178 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 177

ಮನದಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಗಳನು ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡೊ। 

ಜನರಿಂದ ಬಲುದೂರ ಹೋಗುವುದು ಕಷ್ಟ॥ 

ಮನವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೆಡಿಸುವಾ ಕಲೆಯನ್ನು। 

ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಹರೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 177 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 176

ಅನುದಿನವು ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರ ಜೊತೆಗೆ ನಲಿಯುವರು। 

ಮನನೊಂದು ಕೊರಗುವರು ತೆಗಳಿದರೆ ತಮಗೆ॥ 

ಜನರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸುವರೆಂದು। 

ದಿನವು ಗೋಳಾಡುವರೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 176 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 175

ಹಗೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ ಗೆಳೆಯರನು ನೋಯಿಸುವ। 

ಬಗೆಬಗೆಯ ಜನರಿಂದ ಕಲಿಯುವೆವು ಪಾಠ॥ 

ಸೊಗವಿರದ ಮನದಲ್ಲಿ ಮತ್ಸರವು ತುಂಬಿರಲು। 

ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನಗುವಿರದೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 175 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 174

ಔತಣಕೆ ಬಂದವರು ಮೆರೆದಿಹರು ಕೊಬ್ಬಿನಲಿ। 

ಸೋತರೂ ಜಂಬವನು ತೋರಿಹರು ಜಗಕೆ॥ 

ಹೂತಿಹರು ವಿಷಭರಿತ ಸಸಿಯನ್ನು ಮನದೊಳಗೆ। 

ಪಾತಿಯಲಿ ಹಗೆಯಿಹುದೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 174 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 173

ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ನೆಪವನೊಡ್ಡುವಾ ಜನರನ್ನು। 

ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲಗೆ ದೂರ ಸರಿಸಿದರೆ ಸುಖವು॥ 

ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವರನ್ನು ನಂಬದಿದ್ದರೆಯೊಳಿತು। 

ಎಲ್ಲರನು ನೋಡುತಿರೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 173 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 172

ಮಾತುಗಳು ಹಿತವಿರದೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುರಿದು। 

ಜೋತು ಬಿದ್ದಿವೆ ನೋಡು ಸರಪಳಿಯು ಕಳಚಿ॥ 

ಮಾತಿನಲಿ ಮಿತವಿದ್ದು ಭಾವನೆಯು ದಿಟವಿರಲು। 

ಯಾತನೆಯು ಕರಗುವುದೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 172 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 171

ಹಿಂಸೆಯನು ಮಾಡುತ್ತ ಜೀವನವ ಕಳೆಯದಿರು। 

ಹಿಂಸೆಯಿಂದಲಿ ಸಿಗದು ಸುಖವದುವು ನಿನಗೆ॥ 

ಹಿಂಸೆಯಾ ನಡವಳಿಕೆ ತರವಲ್ಲವದು ಪರಮ-। 

ಹಿಂಸೆಯಲಿ ನೋವಿಹುದೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 171 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 170

ವನದಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ಸಿಂಹ ಕರಡಿಗಳು ಕೋತಿಗಳು। 

ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತುಗಳನಾಡುತಾ ನಗಲು॥ 

ಸನಿಹದಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ನರಿಯೊಂದು ಕೊರಗುತ್ತ। 

ಮನದಲ್ಲೆ ಗೊಣಗಿಹುದೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 170 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 169

ನನಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿಹುದು ನಾನೆ ದೊಡ್ಡವನನೆಂದು।

ನನಗಿಂತ ಕಿರಿಯರಿಗೆ ದರ್ಪ ತೋರಿಸುತ॥

ನನಗೆ ಕೊಡಲೇಬೇಕು ಗೌರವವನೆಂದೊಡನೆ। 

ನನಗೆ ನಾನೇ ಶತ್ರು - ಅನಿಕೇತನ॥ 169 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 168

ಕೂಸನ್ನು ಗಾಳಿಯಲಿ ಮೇಲೆತ್ತಿಯಾಡಿಸಲು। 

ಮಾಸದೋ ನಗುವದುವು ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಾನು॥ 

ಘಾಸಿಯನುಗೊಳಿಸುತ್ತ ಮಗುವನ್ನು ಬೆದರಿಸದೆ। 

ಮೋಸವನು ಮಾಡದಿರೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 168 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 167

ಪಿಸುಮಾತುಗಳನಾಡಿ ಮನದೊಳಗೆ ಮನೆಮಾಡಿ। 

ಬಿಸಿಯಿಸಿರು ಬೆರೆಯುತಿರಲುಕ್ಕುವುದು ಮೋಹ॥ 

ಟಿಸಿಲೊಡೆದ ಮನಸುಗಳು ಬೆರೆಯುತಿರಲೊಂದಾಗಿ। 

ಉಸಿರಾಟದಲ್ಲೊಲವೊ - ಅನಿಕೇತನ॥ 167 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 166

ಏನು ಮಾಡಿದರೇನು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಕಾಣುವೆನೊ। 

ಮೌನದಲ್ಲನುಭವಿಸಿ ಜೀವನದ ಸಾರ॥ 

ಯಾನವನು ಮಾಡುತಲಿ ಬದುಕನ್ನು ಸವೆಯುತ್ತ।  

ನಾನು ಹೋಗುವೆ ದೂರ - ಅನಿಕೇತನ॥ 166 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 165

ಗಮನಿಸುತಲೆಲ್ಲರನು ನೋಡಬೇಕಿದೆ ಜಗವ। 

ಗಮನದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ॥ 

ಗಮನವಿಡು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತು ನಿರ್-। 

ಗಮಿಸು ನೀ ಸದ್ದಿರದೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 165 ॥ 

ಚೌಪದಿ - 164

ಕಾಣದಿಹ ಕೈಗಳನು ದೂಷಿಸುತ ಕೊರಗದಿರು। 

ಕಾಣಿಸುವ ದೈವಗಳ ನೆನೆಯುತ್ತ ಬದುಕು॥ 

ಜಾಣನಾಗಿರು ನೀನು ಸರಿತಪ್ಪುಗಳನರಿತು। 

ಕೋಣೆಯಲಿ ಕೂರದೆಯೆ - ಅನಿಕೇತನ॥ 164 ॥